تبلیغات
نمونه سوالات استخدامی بهورزی - پیشگیری از مصرف مواد مخدر

پیشگیری از مصرف مواد مخدر در جوانان

نوجوانی و جوانی سنی است كه پایه و اساس آینده بر آن بنا می‌شود. در این مرحله نوجوان، چه پسرها و چه دخترها، با كمی دقت به محیط اطراف خود و الهام گرفتن از تجربه بزرگترها، می‌توانند انتخابی پسندیده به عمل آورند.

در این سن انسان‌ها از انعطاف بالایی برخوردارند كه البته از محاسن این دوره محسوب می‌شود، چرا كه قبل از آن در دوران كودكی صرفاً به دستورها و خواهش‌های بزرگترها عمل كرده، به فكر بازیگوشی هستند و بعد از آن نیز تغییر عادات و افكار و اعمال، بسیار سخت است. به همین دلیل لازم است نسبت به این دوره پرمخاطره هوشیار و واقع بین باشیم.

در این دوره، جوان احساس بزرگی كرده و به والدین خود كمتر توجه می‌كند و همین باعث منحرف شدن او از مسیر درست زندگی و ورود به دنیایی می‌شود كه متأسفانه گاهی فقط به نظر او خوشایند است. راهی كه ورود به آن بسیار راحت و برگشت از آن مستلزم آگاهی و كوشش بسیار است.

 

اعتیاد یعنی چه؟

اعتیاد عبارتست از وابستگی به عوامل یا موادی كه تكرار مصرف آنها با كم و كیف مشخص و در زمان معین از دیدگاه معتاد ضروری می‌نماید. یعنی تداوم بخشیدن به مصرف مواد و عوامل مخدر درمانی عامیانه، غیرمعمول، دور از موازین علمی است.

معتاد كسی است كه نیازمند و وابسته روانی – جسمانی به مواد و عوامل مخدر و عادت‌زا می‌شود به طوری كه باید از این مواد به طور مداوم و در فواصل مشخص استفاده كند.

 

عوامل رویكرد جوانان به اعتیاد:

اختلال در روابط والدین با فرزندان، گرفتاری پدر یا مادر یا اعتیاد آنها، محیط زندگی نوجوانان را متزلزل و ثبات آنان را با چالش روبرو می‌سازد.

كمبود امكانات تفریحی، ورزشی و برخی خواسته‌های طبیعی جوانان از جمله علل ذكر شده برای گرایش آنان به استعمال مواد مخدر است.

دوستان و محیط نامناسب، عامل روی آوری 60 درصد افراد به مواد مخدر است كه در بازگشت به اعتیاد نیز، همچنان پررنگ‌ترین عامل محسوب می‌شود. اگرچه افراد تحصیل كرده كمتر دچار اعتیاد به مواد مخدر می‌شوند و بیش از 90 درصد این بیماران بی‌سواد یا دارای تحصیلات پایین هستند، اما متأسفانه این بلای خانمانسوز گاهی حتی قشر تحصیلكرده را به دام خود می‌كشد.

اعتیاد با وابستگی جسمانی و روانی همراه است. بعضی داروها نیز ممكن است با ایجاد وابستگی روانی در بیمار، موجب افزایش مصرف و اعتیاد شوند. فرد معتاد با دریافت مواد اعتیاد آور، سرخوش و راضی و با توقف مصرف دارو دچار خماری و اختلال شدید جسمانی می‌شود. مواد اعتیادآور سبب پیدایش پدیده تحمل نیز می‌شوند.

به موجب این پدیده، فرد معتاد برای دسترسی به اثر اولیه این مواد كه ابتدا با مقدار كم حاصل می‌شود. مصرف خود را افزایش می‌دهد. شدت و نوع وابستگی به مواد اعتیادآور برحسب نوع و اثر آن متفاوت است.

 

مراحل اعتیاد:

مرحله آشنایی: این مرحله با تشویق دیگران (مخصوصاً دوستان ناباب) یا از روی غرور و كنجكاوی فرد شروع می‌شود.

مرحله شك و تردید: در این مرحله فرد به مبارزه با امیال خود می‌پردازد.

مرحله اعتیاد واقعی: در صورت ادامه مصرف در مرحله شك و تردید فرد به مرحله اعتیاد واقعی می‌رسد.

راهكارها و پیشنهادها:

1-   ما والدین بهتر است بر دوستان یا گروهی كه فرزندمان با آنها در ارتباط است. نظارت داشته باشیم كه آنها چه كسانی هستند. چه كاری انجام می‌دهند. كجا می‌روند و ....

2-      سعی كنیم خانواده را به كانون مهر و محبت تبدیل كنیم تا فرزندمان نیازهای خود را در درون خانواده پیدا كنند.

3-      در صورت اعتیاد یكی از بستگان یا اقوام نزدیك، مقبولیت او را نزد اعضای خانواده زیر سوال ببریم.

4-      مسئولیت‌ها و نقش‌های متعدد اجتماعی را به او واگذار نماییم و از این طریق او را با دنیای بزرگسالی آشنا و واردش كنیم.

5-      دوری از مصرف مواد را جزیی از ارزش‌های درونی و شخصیتی خانواده بدانیم، حتی اگر دیگران آن را مصرف كنند.

6-   امكانات و تسهیلات مناسب را برای فرزندانمان فراهم كنیم تا به ورزش و تفریح‌های سالم روی بیاورند مانند رفتن به باشگاههای ورزشی و ...

7-   اگر یكی از اعضای خانواده اعتیاد داشته باشد، جلوی فرزندان مواد را مصرف نكند و سایر اعضای خانواده برای ترك كردن، او را یاری و نزد متخصص ببرند.

8-   به فرزندان خود یاد دهیم كه لحظات خوش با مصرف مواد بدست نمی‌آید. سعی كنیم با فعالیتهای دیگر، اوقات خوشی را د درون خانواده ایجاد كنیم.

9-   نه مقدس را به فرزندانمان یاد دهیم تا بتوانند در مقابل خواسته‌های نابجای دیگران حتی با اصرار و پافشاری ایشان از خود مقاومت نشان دهدن و نه بگویند.

10-   به طور مشخص و شفاف به فرزندانمان بگوییم كه چه رفتاری در شأن و منزلت اوست و خانواده چه انتظاری از او دارد.

11-   اگر فرزندمان تقاضای ماندن در منزل دوست ناشناخته را در وقت خواب داشت، حتی‌المقدور با تقاضای او موافقت نكنیم.

12-   سعی كنیم فرزندان را تنبیه بدنی نكنیم، بلكه از طریق راهنمایی و هدایت سعی در ترك عادات ناپسند او نماییم.

13-   در صورت امكان با والدین دوستان فرزندانمان ارتباط نزدیك داشته باشیم.

14-   برای سوالات مذهبی و اعتقادی فرزندمان جواب‌هایی قانع كننده پیدا كنیم.

15-   فرزندانمان را نسبت به مضرات و عواقب ویرانگر مواد مخدر آگاه كنیم.

16-   وقتی احساس كردیم در حل مشكلاتی پیشرفت لازم را نداشتیم. در صدد كمك خواهی از متخصصان (مشاورین) برآییم چرا كه:

 

«میل به كمك خواستن از دیگران، نشانه‌ی قدرت و پختگی عقلانی آدمی است نه نشانه ضعف او»