تبلیغات
نمونه سوالات استخدامی بهورزی - خون ریزی

خون ریزی

انواع خونریزی خارجی

خونریزی سرخرگی (شریانی):

سرخرگ‌ها دیواره‌های محكمی دارند كه خون را تحت فشار زیادی قرار می‌دهند. بنابراین، خونریزی سرخرگی اغلب با فشار و شدید است و با هر تپش قلب فوران می‌كند و شدید می‌شود. در این حالت خون با فوران خارج می‌شود و رنگ آن معمولاً قرمز روشن است. خونریزی سرخرگی معمولاً شدید است و از آنجایی كه فشار زیادی دارد، لخته شدن خون – كه خونریزی را متوقف می‌كند – به دشواری صورت می‌گیرد اگر سرخرگ قطع شده بزرگ باشد، خونریزی می‌تواند در عرض چند دقیقه بیمار را از پای درآورد.

 

خونریزی سیاهرگی (وریدی):

سیاهرگ‌ها خون را با فشار كمتری به سمت قلب منتقل می‌كنند. خونریزی سیاهرگی اغلب جریان ثابتی دارد و خون به آرامی جریان می‌یابد و رنگ آن قرمز تیره است و امكان دارد كه بسیار شدید باشد.

 

خونریزی مویرگی:

از آنجایی كه مویرگ‌ها خیلی ظریف و كوچك هستند، خونریزی‌های مویرگی غالباً جریان كندی داشته و ترشح می‌باشند. رنگ خون قرمز است و معمولاً روشن‌تر از رنگ خون سرخرگ می‌باشند. خونریزی مویرگی معمولاً به علت زخم و یا خراشی كوچك بوجود می‌آید. این نوع جراحت معمولاً ایجاد آلودگی پوستی می‌كند و احتمال عفونت بافتی آن وجود خواهد داشت جراحی‌های بزرگ نیز اغلب به همراه خونریزی مویرگ‌های اطراف رگ اصلی می‌باشند.

 

اقدامات اولیه در خونریزی خارجی

فشار مستقیم:

مؤثرترین روش در كنترل خونریزی از طریق فشار مستقیم است و به این طریق انجام می‌شود كه روی موضع را 10 تا 15 دقیقه بدون برداشتن دست و یا كم كردن فشار ادامه دهید، فشار ثابت و محكمی به زخم وارد آورید تا خونریزی قطع شود.

همین كه خونریزی مهار شد، باندی را محكم برسطح زخم پیچیده و «پانسمان فشاری» ایجاد كنید. كاربرد پانسمان فشاری به منظور ایجاد فشار كافی و مستقیم به زخم است تا خونریزی كنترل شود. چندین لایه گاز استریل بر روی زخم بگذارید. یك لایه ضخیم باند بر روی گازهای استریل قرار دهید. لایه ضخیم مناسب برای خونریزی حاد، گازهای چند لایه‌ای است.

اگر برای خونریزی حاد از پانسمان فشارنده استفاده كرده‌اید نبض مجروح را، درست در انتهای ناحیه ضایعه دیده، امتحان كنید چرا كه ممكن است در اثر فشار زیاد، جریان خون در دست و یا پای مجروح متوقف شود. اگر نبض بیمار را احساس نمی‌كنید فشار را كمی كاهش داده تا مجدداً جریان خون برقرار شود،‌باید به طور مداوم در ضمن درمان نبض مجروح را كنترل كنید. در بعضی موارد قطع یك سرخرگ اصلی جریان خونی را كه برای ایجاد ضربان لازم است متوقف می‌كند.

 

فشار بر نقاط فشار:

روش فشار مستقیم ممكن است به دلیل شدت جراحت وارده و یا نوع زخم غیرممكن باشد و یا به دلیل خونریزی بیش از حد نتواند خونریزی را كنترل كند. در این گونه موارد بر روی سرخرگ اصلی در نقطه‌ای بالاتر از محل خونریزی جایی كه سرخرگ از روی یك استخوان عبور می‌كند (نقاط فشار) فشار وارد می كنیم تا خون به قسمت – زخم نرسد و آنقدر فشار می‌دهیم تا خونریزی قطع شود. البته فشار بر روی سرخرگ نباید بیش از 10 دقیقه طول بكشد.

 

بالانگه داشتن عضو:

یعنی بالاتر از سطح قلب قراردادن عضو مجروح كه این عمل مخصوصاً اگر خونریزی دردست یا ساق پا باشد به راحتی امكان‌پذیر است. كه به علت نیروی جاذبه فشار خونریزی كمتر می‌شود. در صورت وجود شكستگی در عضو استفاده از این روش محدودیت دارد.

 

بستن تورنیكه:

این روش فقط زمانی انجام می‌شود كه كوشش‌های قبلی جهت كنترل خونریی موثر واقع نشود و یا در مواقعی كه اندام قطع گردیده و نگرانی در مورد از بین رفتن بافت‌های پایین‌تر از محل بستن تورنیكه نباشد. تورنیكه را گرو و شریان بند یا رگ‌بند نیز می‌گویند. برای این روش پارچه یا دستمالی به پهنای حدود 5 سانتی‌متر را بالاتر از محل خونریزی طوری می‌بندیم كه خونریزی قطع شود و بیمار را سریعاً به بیمارستان می‌رسانیم. این روش فقط در اندام‌ها (دست و پاها) قابل استفاده است و بیشتر از 5/1 ساعت نباید طول بكشد چون باعث تخریب بافت پایین‌تر از آن می‌شود. و برای جلوگیری از عوارض آن بهتر است هر 15 دقیقه یكبار بازشده و دوباره بسته شود.

 

اقدامات اورژانس در خونریزی خارجی در اثر ورود یك شیء خارجی برنده:

موقعی كه جسم خارجی در زخم وجود دارد نباید جسم خارجی را از زخم بیرون كرد چون باعث تشدید خونریزی می‌شود. بعضی مواقع خونریزی خارجی در اثر ورود یك شیء خارجی برنده مانند تركش و یا چاقو ایجاد می‌شود كه ممكن است در محل زخم باقی‌مانده باشند.

كنترل این نوع خونریزی‌ها در صحنه حادثه مانند سایر خونریزی‌های خارجی است به جز اینكه هیچگاه نباید جسم خارجی باقیمانده را خارج كرد در این موارد دور تا دور انتهای بیرونی جسم خارجی را آنقدر گاز تمیز یا یك حوله لوله شده قرار می‌دهیم تا بلندی پانسمان با انتهای جسم خارجی هم سطح شود سپس روی آن را باندپیچی كرده و از روش‌های دیگر كنترل خونریزی خارجی نیز استفاده می‌كنیم. در این موارد اگر جسم خارجی را بیرون بیاوریم ممكن است خونریزی خارجی شدیدتر شود چرا كه ممكن است قسمتی از رگ بریده شده توسط خود جسم خارجی مسدود شده باشد و به كنترل خونریزی كمك كند ولی با برداشتن آن محل خونریزی دهنده وسیع‌تر شده یا اینكه در ضمن بیرون كشیدن می‌تواند رگ‌های مجاور را نیز پاره كند و خونریزی را شدیدتر نماید.

 

نشانه‌های شوك در خونریزی خارجی:

شخصی كه خون زیادی از دست داده است، دچار شوك می‌شود. در مراحل اولیه فرد بی‌قرار و مضطرب است ولی كم كم با پیشرفت شوك فرد گیج و خواب آلوده شده نهایتاً كاملاً بیهوش می‌شود. از جمله نشانه‌های شوك: ضربان قلب سریع، تنفس سریع و سطحی، پوست سرد و مرطوب و مجروح، پرخاشگر، مضطرب و آشفته می‌شود و شاید تغییری در سطح هشیاری‌اش ایجاد شود. حتی اگر خونریزی به ظاهر جدی نباشد ولی نشانه‌های شوك در مجروح دیده شود، خونریزی خطرناك خواهد بود. در هر صورت شما باید قبل از بروز نشانه‌های شوك، درمان را شروع كنید. چرا كه وقتی شوك ایجاد شود، ممكن است دیگر درمان موثر واقع نشود. با دیدن هرگونه خونریزی شما باید خود را برای مقابله با شوك و با گسترش آن آماده كنید.

 

خونریزی خارجی خطرناك:

كاهش زیاد خون بسیار خطرناك است، میزان خون كه از بدن خارج شود و برای مجروح ایجاد خطر نكند، در اشخاص مختلف متفاوت است. معمولاً كاهش خون به میزان 25 الی 40 درصد حجم كل خون، وضعیت خطرناكی ایجاد می‌كند.

با استفاده از یك سری نشانه‌های مشخص، دیگر احتیاجی به برآورد حجم كلی خون مجروح نخواهد بود. كاهش فوری یك لیتر خون از مجروح بزرگسال، وضعیتی خطرناك به حساب می‌آید. برای كودكان، به نسبت سن و وزنشان، كاهش یك چهارم تا یك دوم حجم خون، خطرناك است و در نوزادان حتی كاهش 24 میلی‌لیتر خون بسیار خطرناك خواهد بود. تشخیص و متوقف كردن خونریزی خارجی بخشی از اقدامات اولیه درمان است. كنترل خونریزی‌های شدید كه معمولاً از نوع سرخرگی و یا سیاهرگی هستند، در اولویت قرار دارند. خصوصاً مغز، سلول‌های عصبی و كلیه‌ها نسبت به كاهش خونرسانی حساس هستند.