تبلیغات
نمونه سوالات استخدامی بهورزی - چگونه می توان خطر سقوط در سالمندان را کاهش داد ؟
پیشگیری از سقوط در سالمندان

هر سال هزاران سالمند مرد و زن بر اثر سقوط ( افتادن ) ، به طور موقت طوری توان یاب(معلول) می شوند که کار به شکستگی استخوان می رسد، با این حال ایجاد تغییرات جزئی در خانه ها و شیوه های زندگی ممکن است از چنین اتفاقاتی جلوگیری کند .  هم زمان با افزایش سن دگرگونی هایی در بینایی، شنوایی، قدرت عضلانی، هماهنگی و بازتاب ها به وجود می آید، امکان دارد این قبیل تغییرات، درصد سقوط افراد را بیشتر کند. 

 بیش از یک سوم افراد ۶۵ ساله یا مسن تر هر ساله سقوط می کنند ( زمین می خورند ) و در نیمی از این موارد، سقوط مکرر است. تقریباً یکی از هر ۱۰ سقوط منجر به آسیب جدی از جمله شکستگی لگن، سایر شکستگی ها، هماتوم ساب دو را (نوع خاصی از خونریزی داخل مغزی) سایر آسیب های جدی بافت نرم یا آسیب به سر می شود. سقوط تقریباً ۱۰ درصد مراجعات به بخش اورژانس و ۶ درصد بستری های فوری را در بین افراد مسن را تشکیل می دهد.

بدون ارتباط با سایر موقعیت های سلامتی، سقوط همراه با محدودیت در حرکت، کاهش در توانایی انجام فعالیت هایی مانند لباس پوشیدن، حمام کردن، خرید یا خانه داری و افزایش احتمال استقرار در خانه سالمندان است.

اگر چه تعداد کمی از سقوط ها ( افتادن ها ) یک علت دارند، اکثراً به علت تقابل بین فاکتورهای مستعد کننده طولانی یا کوتاه مدت و فاکتورهای شتاب دهنده کوتاه مدت در محیط فرد ایجاد می شود. بر اساس مطالعات انجام شده، وجود هر یک از عوامل زیر با افزایش خطر سقوط همراهی دارند: آرتریت، علائم افسردگی، شرایط ایستادن، اختلال شناختی، بینایی، تعادل، راه رفتن، یا قدرت عضلانی و استفاده از بیش از ۴ داروی نسخه شده، به علاوه ، خطر سقوط با افزایش تعداد این فاکتورهای خطر افزایش می یابد. خطر سقوط در دسته ای از سالمندان که در یک مجموعه کنار هم زندگی می کردند، برای مثال، از ۸ درصد در آنهایی که فاکتور خطر نداشتند به ۷۸ درصد در آنها که ۴ یا بیشتر فاکتور خطر داشتند، افزایش یافت.

اگرچه ارتباط واضحی بین سقوط و مصرف تعداد بیشتر داروها وجود دارد، ولی خطرات همراه با هر دسته از داروها بیشتر متغیر بوده است.

در طور یک ماه پس از ترخیص از بیمارستان، خطر سقوط بالاست، به خصوص در بین بیماران پیر که آنقدر ضعیف هستند که نیاز به مراقبت بهداشتی در خانه پیدا می کنند. سایر زمانهای با خطر بالای سقوط عبارتند از : مواقعی که دوره ای از بیماری حاد وجود دارد یا بیماری مزمن تشدید شده است.راه کارهای تداخلی منفرد در بین افراد مسنی که به نظر می رسد در خطر سقوط هستند (یا به علت وجود عوامل خطر ناشناخته یا به علت سابقه ای از سقوط مؤثر شناخته شده) شامل تمرین راه رفتن و تعادل و فعالیت هایی جهت قدرت بخشیدن به عضلات با نظارت افراد متخصص، ادامه تدریجی داروهای سایکوتروپیک، شامل بنزو دیازپین ها، سایر داروهای خواب آور و ضد افسردگی ها می باشد.

اگر چه تأثیر توصیه غیراختصاصی در ارتباط با اصلاح عوامل خطر در خانه که در افراد پیر گروههای غیر هدف اجرا شد، هنوز به اثبات نرسیده است، ولی ارزیابی استاندارد شده از خطرات در خانه با ۲۰ درصد کاهش در خطر سقوط همراه بود.

شایعترین اصلاحات پیشنهاد شده در مطالعات عبارتند از : قطع داروها، استفاده از کفش های ایمن، استفاده از کف پوش حمام که لیز نباشد، استفاده از روشنایی در شب، افزودن نرده به پله ها.

زمانی که با افراد مسن به درستی برخورد شود در ۳۰ درصد آنها کاهش فشار خون وضعیتی قابل توجه بالینی مشخص می شود. به علاوه، برخی از افراد پیر با کاهش فشار وضعیتی علائمی همانند سرگیجه یا احساس سبکی سر را گزارش نمی کنند.

 شاید سالمندان دچار اختلالاتی یا امراضی شوند که در تعادل آن ها تاثیر بگذارد هر چند این قبیل بیماری ها مثل مرض قند و ناراحتی هایی در قلب، رگ ها، دستگاه عصبی و تیروئید گاهی قابل درمان است اما نباید فراموش کرد علاوه بر این موارد سالخوردگان بیشتر داروهایی مصرف می کنند که احتمال دارد سبب گیجی و منگی یا سیاهی رفتن چشم ها شود.

پوکی استخوان نوعی بیماری است که بر اثر آن توده استخوانی از دست می رود تا جایی که استخوان ها به آسانی می شکند و در واقع علت اصلی شکستگی استخوان در سالخوردگان این مقوله است.

فراموش نکنید که حتی یک افتادن جزئی نیز ممکن است به شکستن یک یا چند استخوان منجر شود.

مراجعه مداوم به بینایی و شنوایی سنج و استفاده از سمعک و عینک با صلاحدید افراد متخصص از مواردی است که به سالمندان کمک می کند تا از افتادن و شکستگی استخوان در امان باشند.

همچنین سالمندان باید عوارض جانبی داروهای مصرفی خود را از پزشک مربوط بپرسند تا از تاثیر آن ها در تنظیم یا تعادل بدن خود مطمئن شوند ضمن این که از پزشک بخواهند شیوه هایی را برای کاهش افتادن به آن ها آموزش دهد.

بعد از غذا خوردن، دراز کشیدن یا استراحت کردن بلافاصله از جای خود بلند نشوند چرا که در تمام این حالات ممکن است کم فشاری خون باعث سرگیجه شود.

امکان دارد هوای خیلی گرم یا سرد فرد را دچار سرگیجه کند، بنابراین توصیه می شود سالمندان دمای منزل خود را کنترل کنند و دمای شبانگاهی خانه را در ۶۵ درجه فارنهایت یا بیشتر حفظ کنند.

اگر فردی به خصوص پس از خوردن دارو دچار گرما باشد و احتمال سرگیجه و غش پیدا کرد چنان چه محل زندگی او دارای تهویه مطبوع نباشد در روزهای گرم باید از باد بزن برقی استفاده کند ضمن این که زیاد نوشیدن مایعات و کاستن از زمان ورزش در این مواقع است.

به آن دسته از سالمندانی که موقع راه رفتن تعادل ندارند یا گاه دچار سرگیجه می شوند، توصیه می شود  برای حفظ تعادل خود از چوب دستی، عصا یا راهبر( واکر) استفاده کنند البته کاربرد این وسایل در زمین های ناهموار و ناآشنا بسیار مهم است و مواظب پیاده روهای خیس و یخ زده نیز باید بود.

سالمندان در انتخاب کفش، کفش های کف لاستیکی و پاشنه کوتاه را انتخاب کنند و با دم پایی کف صاف یا در حالی که فقط جوراب به پا دارند از پلکان بالا نروند.

همچنین تنظیم برنامه ورزشی سالمندان باعث هماهنگ شدن قدرت بدنی و عضلات با یکدیگر می گردد و علاوه بر این، برنامه منظم ورزشی باعث نرمش پذیرتر شدن مفصل ها، زردپی ها(تاندون ها) و رباط ها می شود.

بسیاری از سالمندان از پیاده روی و شنا لذت می برند، در نتیجه فعالیت های خفیفی مثل پیاده روی یا بالا رفتن از پله ها که به وزن بدن مربوط است برای آنها مناسب است و  حتی روند از دست رفتن استخوان بر اثر پوکی استخوان را کند می کند البته سالمندان باید با مشاوره با پزشک معالج ی خود ، یک برنامه ورزشی مناسب را برای خود در نظر بگیرند. البته گرفتن یک تکیه گاه مثل نرده در موقع بالا رفتن از پلکان یا حمل بار سنگین، استفاده از چوب چنگک دار به جای دولا شدن برای برداشتن اشیایی که روی زمین یا در ارتفاع قرار دارند را از دیگر اقدامات مفید برای کاهش به خطر افتادن و سقوط سالمندان می شود.

پله ها، راهروها و مسیرهای درون منزل سالمندان دارای نور کافی و عاری از نامرتبی باشد، فرش ها کاملا به هم چسبیده و درشت بافت بوده یا تکه های باریک زبر برای محکم شدن جای پا داشته باشند و نرده های دستی در اقتدار پلکان و در طول هر طرف محکم نصب شوند و کلیدهای برق هم در ابتدا و انتهای پله قرار بگیرند.

در خصوص وسایل اتاق نشیمن سالمندان باید گفت ، رعایت نکاتی مثل دور از مسیر رفت و آمد بودن سیم های تلفن و برق، چسبیدن قالیچه ها به کف زمین، نبودن اشیا در مسیر رفت و آمد احتمال سقوط سالمندان را که می تواند عواقب سوئی داشته باشد، کاهش می دهد.

در انتها لازم به ذکر است که حتی افراد قوی و سالم نیز به دلیل تاثیرات طبیعی بالا رفتن سن مانند تعادل ضعیف، ضعف بینایی و اثرات جانبی ناشی از مصرف برخی داروها در معرض خطر افتادن و زمین خوردن هستند. از این‌رو برای پیشگیری از زمین خوردن و کاهش خطر آسیب دیدگی‌های ناشی از آن آکادمی آمریکایی طب خانواده توصیه می‌کند که این افراد باید کتانی‌هایی با کف نرم بپوشند و کف کفش‌های آنها نیز نباید لیز باشد.

اتاق‌ها و راهروها را با چراغ‌های روشن و چراغ‌های شب روشن نگه دارید.
قالیچه‌ها و موکت‌ها را یا از روی زمین جمع آوری کرده و یا آنها را محکم به زمین ثابت کنید