تبلیغات
نمونه سوالات استخدامی بهورزی - بیماری سارس چیست؟


بیماری سارس چیست؟

 تعریف:

سارس یك بیماری بسیار شدید تنفسی است. این بیماری از اوایل فوریه 2003 (بهمن ماه 1381) از ایالت كوانگ دونگ چین شروع شده. متعاقباً در مناطق دیگری از كشور چین از جمله پایتخت این كشور، پكن، هنگ كنگ، تایوان و مناطقی از آسیا، اروپا و شمال آمریكا، شامل كشورهای، ویتنام، اندونزی، فیلیپین، سنگاپور، كانادا، مالزی، فرانسه، آلمان، ایتالیا، تایلند، استرالیا، برزیل، بلغارستان، هندوستان، ژاپن، كویت، مغولستان، جمهوری ایرلند، رومانی، اسپانیا، انگلستان، سوئد، سوئیس و افریقای جنوبی بیماری دیده شده است. طبق آخرین اطلاعات منتشر شده، در حال حاضر انتقال ویروس در كشورهای چین، هنگ كنگ، تایوان و فیلیپین صورت می‌گیرد. مرگ و میر بیماری حدود 6% می‌باشد.

 

عامل بیماری:

یك ویروس جدید از خانواده ویروس سرماخوردگی است كه تغییر شكل پیدا كرده است.

 

دوره نهفتگی:

 از زمان ورود ویروس به بدن انسان تا زمان شروع علائم بیماری 7-2 روز ممكن است طول بكشد.

 

طول مدت زمان انتقال بیماری:

 از زمان شروع علائم بالینی در فرد بیمار تا ده روز بعد از بهبودی علائم و نشانه‌های بیماری، قابل انتقال می‌باشد.

 

راههای انتقال:

راه انتقال از طریق تنفسی با تماس نزدیك با بیماران مبتلا به سارس و ترشحات تنفسی آنها می‌باشد.

اغلب مبتلایان به سارس كسانی بودند كه از بیماران مبتلا مراقبت می‌كردند، یا با آنها زندگی می‌كردند و یا تماس مستقیم با مواد عفونی (مانند ترشحات تنفسی) بیماران مبتلا به سارس داشته‌اند.

 

علائم و نشانه‌ها:

  • تب بالای 38 درجه سانتیگراد.
  • احساس كسالت.
  • لرز.
  • سردرد.
  • سرفه.
  • درد ماهیچه‌ها.
  • گلو درد.
  • آبریزش از بینی.
  • گیجی.

شایعترین و اولین علامت شروع بیماری سارس تب می‌باشد.

 

موارد مشكوك به بیماری سارس:

هر شخصی كه دچار تب بالای 38 درجه سانتیگراد و علائم تنفسی مثل سرفه، تنگی نفس شده و حداقل یكی از دو حالت زیر، به فاصله 10 روز قبل از بروز علائم بیماری داشته باشد:

  • موارد تماس (اعضای خانواده، پرستاری كردن و یا تماس مستقیم با ترشحات تنفسی و مایعات بدن بیمار) با مورد شخص بیماری كه از كشورهای یاد شده آمده باشد.
  • سابقه اقامت در مناطق آلوده و یا مسافرت اخیر به نواحی كه بیماری سارس گزارش نموده‌اند.

 

موارد تماس با بیماری سارس:

1-      افرادی كه ازبیماران مبتلا به سارس مراقبت كرده باشند.

2-      افرادی كه با بیماران مبتلا به سارس زندگی كرده باشند.

3-      افرادی كه با ترشحات تنفسی با مایعات بدن بیماران مبتلا به سارس تماس مستقیم داشته باشند.

 

تشخیص:

تشخیص در حال حاضر فقط براساس علائم بیماری است بعلاوه داشتن سابقه مسافرت به مناطق آلوده و یا تماس با افراد آلوده می‌باشد.

 

درمان:

بعلت اینكه هنوز بیماری بطور كامل شناسایی نشده است درمان اختصاصی توصیه شده‌ای وجود ندارد. درمان بصورت تجربی و تحت نظارت پزشك متخصص، با استفاده از آنتی‌بیوتیكهای وسیع‌الطیف در بیمارستان صورت می‌گیرد.

 

بهترین اقدام، جهت پیشگیری از انتشار بیماری در جامعه شناسایی سریع بیماران و قرنطینه كردن آنها می‌باشد.

در كشورهایی كه انتقال ویروس سارس صورت می‌گیرد (چین، هنگ كنگ، تایوان و فیلیپین) استفاده از ماسك مخصوص در هنگام حضور در مناطق شلوغ و بخصوص شستشوی دستها مهمترین راه پیشگیری از ابتلا به بیماری است.

 

پیشگیری:

 در صورت مشاهده موارد مشكوك و یا موارد محتمل بیماری سریعاً به نزدیكترین مركز بهداشتی درمانی محل سكونت خود اطلاع دهید.

  • فرد بیمار را در اتاق مجزایی قرار داده و تا حد امكان از تجمع در اطراف بیمار خودداری گردد.
  • فعالیتهای خارج منزل بیمار، مانند رفتن به محل كار، مدرسه و یا سایر اماكن عمومی ومراكز تجمع جمعیت تا 10 روز پس از، از بین رفتن علائم و نشانه‌های بیماری بایستی محدود گردد.
  • از تماسهای غیر ضروری با بیمار بپرهیزید و در صورت تماس حتماً از ماسك جراحی و در صورت موجود نبودن، با پارچه چند لایه (12 – 10 لایه) دهان و بینی خود را بپوشانید.
  • جهت جلوگیری از انتشار ویروس بیماری در هوا بیمار نیز باید بخصوص در هنگام سرفه و عطسه از ماسك استفاده كند.
  • سطح اتاق، دستگیره در، حمام، اثاثیه ثابت كه بوسیله ترشحات بدن بیمار مانند عرق، آب دهان، ترشحات مخاطی حتی استفراغ و ادرار بیماران مبتلا به سارس آلوده شده‌اند باید با آب و مواد ضدعفونی معمولی تمیز و ضدعفونی گردند.
  • هنگام تمیز كردن وسایل بیماران و مراقبت از آنها از دستكش یكبار مصرف استفاده گردد. هرگز از دستكشی كه استفاده شده است مجدداً شسته و استفاده نگردد.
  • بعد از تماس و یا مراقبت از بیماران دستهای خود را با آب داغ و صابون بشویید.

 

موارد احتیاطهای ذكر شده باید تا ده روز پس از بهبودی كامل بیمار و از بین رفتن علائم بیماری ادامه یابد.

در صورت مراقبت از بیمار مبتلا به سارس، اگر دچار تب بالا و علائم تنفسی شدید سریعاً به نزدیكترین مركز بهداشتی، درمانی مراجعه كنید و به پزشك معالج اشاره كنید كه تماس نزدیك با مورد مبتلا به سارس داشته‌اید.

 

مهمترین اقدام در پیشگیری از گسترش جهانی بیماری سارس رعایت دقیق اصول بهداشت فردی و شستشوی دست‌ها با آب و صابون می‌باشد.